פייגעלע מיט אַ טאַטו אויף איר הינטן איז באשטימט אַ הור. עס איז אַ פאַרגעניגן צו האָבן אַ דרײַזאַם מיט איר. ז ײ האב ן זי ך געשלאג ן ד י קעפ , צװיש ן ד י ליפ ן , צעשפרײ ט ד י פיס , געשלאג ן אי ר ד י בעק ן אויפ ן שטערן , או ן ד י באקן , — או ן ד י ברונעט ע הא ט זי ך ניש ט געמײנט . לײדיק ן אי ר סקראט ם או ן באל ן אי ר אי ז געװע ן א פארגעניגן . איך װאָלט זי אױך אַרײַנגעטאָן אין מױל ― לאָז זי זיך פֿרײען! עס איז, אפנים, נישט דאס ערשטע מאל, מ׳שלאגט זי אין א קרייז, שלינגט זי שווער. )
די נעגערס האָבן די ברונעט ארויס פון די שטייַג צו אַרבעטן אויף זייער דיקס. פון קורס, יעדער פון זיי געפרוווט צו נוצן אַלע איר טשאַרמז, אַזוי די באַרען איז שווער. אַלע נאַס און אין אַ קאַלוזשע פון קום זי פּעלץ ווי אַ געוויינט הור. די נעגערס האבן געברומט פון פארגעניגן, אבער זי איז אויך געװען אין א גוטן שטימונג. עס זעט אויס, אַז מע האָט זי נישט אומזיסט געלאָזט אַרומגיין — זי האָט ליב געהאַט געבן און זויגן!